Even voorstellen; de barbie-telefoon
Laat me je voorstellen aan de Nokia 2660 flip-telefoon; een compact model, licht van gewicht en past waarschijnlijk nog in de kleinste broekzak van een skinny jeans. Ga voor een standaard zwarte uitrusting of kies voor een leuk kleurtje; donkergroen, blauw, rood of.. knalroze. Waan je weer even terug in de tijd wanneer je een oproep beantwoord en je de telefoon openklapt in plaats van swipet. Of wanneer je niet meer na hoeft te denken over het aantal likes op je post, maar je high-score op Snake het enige is om je druk over te maken. Hoe bevalt dit model mij eigenlijk?
Barbie-telefoon
Ik heb het al vaker gezegd, maar wanneer je voor de roze kiest, is deze ook écht roze. Je kunt er niet omheen. Ook al is de telefoon zo’n vijftien centimeter lang, je ziet hem wel liggen. Maak je daar niet druk om. Zeker aan te raden dus wanneer jij jouw telefoon vaak kwijt bent.
Toen ik met dit project begon, dacht ik; als je het doet, doe het dan ook goed. Nu, bijna een maand verder, denk ik hier toch anders over. Ja, de kleur blijft leuk en wanneer ik er wat glitterstickers opplak dan zou het de telefoon van Sharpay Evans kunnen zijn. Maar, stel je voor dat je op het perron staat, er opeens een Nokia-ringtone afgaat en je vervolgens een knalroze Nokia uit een tas ziet verschijnen.. Ja, ik kan eerlijk toegeven dat ik op die momenten wel eens spijt heb ik dat ik niet gewoon voor een basiskleur ben gegaan. Ondertussen is mijn telefoon dus al bestempeld tot Barbie- of prinsessentelefoon. Ik begrijp steeds beter waarom deze uitvoering speciaal voor kinderen is.
Functionaliteiten
Met een beeldscherm van 2.8 inch en een groot, ouderwets T-9 toetsenbord kun je prima sms-berichten versturen of een belletje plegen. Let wel op; jouw stem klinkt zoals je denkt dat die door een Nokia klinkt (wees gerust, ook de stem van degene die jij belt). Is het geluid dus ideaal? Nee, maar je bent prima verstaanbaar.
Oh, en over een lege batterij hoef je je geen zorgen te maken. De Nokia gaat minstens vijf dagen mee. En is die bijna leeg? Dan krijg je een piepend alarm waardoor je weet dat de telefoon aan de oplader moet. Helaas geen snel-lader, dus opladen duurt lang. Je bent zeker twaalf uur verder. De exacte tijd weet ik niet, want vaak heb ik hem al eerder van de lader gehaald. Iets met ongeduld.
En ja, je kunt op het internet, maar het zegt misschien wat dat ik dit nog niet heb geprobeerd. Daarnaast kun je muziek luisteren, via de radio of via gedownloade nummers. Dat laatste is mij nog onbekend, als je tips hebt hoe je dit doet: ik hoor ze graag. Een agenda, timer, dictafoon en een zaklamp zijn inbegrepen, maar blijf onthouden; wel op de Nokia manier. Ik loop tegenwoordig dus weer met een papieren agenda rond.
Picture please
De wereld van pixels; ik ben er niet in thuis. Mochten lage pixels gelijk staan aan een lage kwaliteit foto’s dan is dat het geval bij de flip-telefoon. Wil je een beetje een oké foto? Zoek dan daglicht op, concentreer je zo ongeveer vijf minuten op één punt en houd de telefoon volledig stabiel wanneer je de foto neemt. Op deze manier zou je een leuke foto kunnen hebben. Niet gegarandeerd, maar het kan. Het fijne? Puistjes, pluizig haar of vlekken in je kleding? Je hoeft niet bang te zijn dat je dat op de foto terugziet.
Je hebt 32 gigabytes aan opslag voor foto’s, video’s en muziek. Nu heb ik gelukkig nog geen melding gekregen dat ook deze vol is. Exacte aantallen kan ik dus niet geven. Maar ja, door de kwaliteit nodigt het niet per se uit. Er staan dus op dit moment ook nog maar vijf foto’s in mijn galerij. En eigenlijk vind ik dat echt jammer, ik mis het hebben van een goede camera. Daarover later meer.
Berichtgeheugen
Wat ik een groot nadeel blijf vinden, is het berichtgeheugen. Het blijkt dat de berichten die je krijgt niet opgeslagen worden op de geheugenkaart, maar op de telefoon zelf. Dit kun je ook niet aanpassen. Hierdoor komt het regelmatig voor dat mijn berichtgeheugen vol zit. Ik probeer veel berichten direct te verwijderen, maar toch stapelt het snel op. Nu blijkt dat wanneer het geheugen vol zit, berichten ook niet aankomen. Pas enkele uren nadat je je geheugen weer hebt opgeschoond, stromen de gemiste berichtjes binnen. Gelukkig komen ze nog binnen, maar toch is het niet ideaal.
Mijn belangrijkste vereiste bij de dumbphone is dat ik bereikbaar ben. Door de beperking met het berichtgeheugen is dit niet altijd het geval. Denk ik dus dat deze editie van de Nokia de beste is? Nee, dat denk ik niet. Het kleurtje trok mij aan, waardoor ik me niet heb verdiept in alle functionaliteiten. Niet heel handig, achteraf gezien, maar dat betekent niet dat ik de dumbphone nu aan de kant leg. Tijdens het schrijven van deze blogpost, ben ik precies een maand onderweg. Zodra dat er drie zijn, volgt mijn eerste échte evaluatiemoment. Benieuwd hoe het mij in de tussentijd afgaat? Blijf dan vooral lekker meelezen :)