Raw dogging: hoe ik onbewust meedoe aan een TikTok-trend
Het is maart. De zon schijnt, de lucht is blauw en ik zit in onze achtertuin terwijl ik geniet van de warmte op mijn gezicht. Naast mij staat een pot met daarin een hibiscusboompje. Misschien is de pot wat klein, merk ik op. Toch beginnen er nieuwe knoppen aan te komen. Dus over een tijdje staat het boompje vast weer mooi in bloei. Ondertussen denk ik allang niet meer na over de hibiscus, zie ik hem eigenlijk niet eens meer staan en staar ik maar wat voor me uit. Er zijn geen gedachten, geen nieuwe prikkels en geen schermpjes die mijn aandacht vragen. Alleen ik ben daar. En ik staar.
(staarde, heeft gestaard),
1. met strakke, onbeweeglijke ogen, met ingespannen aandacht naar iets kijken of op iets turen : uit het venster staren ; op iets staren ; mama zat maar te staren van haar dochter naar haar kleinzoon ; — zich blind staren op een enkel geval, alleen daar aandacht voor hebben en het overige niet opmerken : — een starend oog, een starende blik :
2. de ogen strak, onbeweeglijk op een bep. punt gericht hebben zonder iets te zien ; wezenloos kijken : voor zich heen staren ; naar de grond staren ; in het licht, in het vuur staren.
Staren is het nieuwe scrollen
Heerlijk toch? Wezenloos kijken zonder iets te zien. Even uit-tunen van de waan van de dag. Het blijkt niet alleen een fijn momentje te zijn, maar is ook nog eens goed voor je brein. Door te staren, komt je brein volgens neurowetenschapper Martijn van den Heuvel in het default mode network: een netwerk in het brein dat aangaat als het brein rust heeft. Dit netwerk is volgens klinisch neuropsycholoog Aart Oosterhuis belangrijk voor meerdere aspecten;
· Zelfreflectie & zelfbewustzijn: het stelt je in staat om jezelf beter te begrijpen;
· Creativiteit & probleemoplossing: het leggen van verbindingen tussen niet-gerelateerde ideeën;
· Verwerken van sociale informatie; het zorgt voor inlevingsvermogen en het herkennen van emoties bij anderen.
Toen ik me na enkele minuten bewust werd dat ik zat te staren, besefte ik dat ik dat de laatste tijd veel meer doe. Waar ik eerder zat te turen op dat kleine beeldscherm, tuur ik nu meer om me heen. Doelloos, zonder aandacht, maar gewoon even in mezelf verzonken. Heeft mijn brein dan meer rust nu ik geen smartphone meer heb? Ik wil schrijven ‘dat denk ik wel,’ maar eigenlijk weet ik het wel zeker. Mijn brein heeft meer rust en ik ervaar zelf ook meer rust. Als je me voorheen vroeg hoe het met me ging, was mijn reactie negen van de tien keer ‘Goed, druk, maar goed.’ En nee, ik kan niet zeggen dat ik me nu nooit meer druk voel, maar wel echt op een ander level. De druk die ik voel, zorgt niet snel meer voor die opgejaagde spanning in mijn lijf, voor dat altijd ‘aan’ staan en maar doorgaan. Ik heb weer ruimte om me te vervelen, te staren en blijkbaar een lekker actief default mode network te hebben. Dus, kijk ik je opeens heel doordringend aan zonder dat ik iets zeg? Wees gerust, ik ben mijn creativiteit aan het laten stromen.
Raw dogging
Wanneer is de laatste keer dat jij hebt gestaard? Ik hoop niet tijdens het uitvoeren van de TikTok-trend raw dogging. De trend houdt in dat je iets volledig op eigen kracht doet, zonder prikkels, zonder hulp. Je ziet het veel voorbijkomen bij mensen die een lange vlucht hebben. Geen muziek, geen telefoon (maar ze filmen zichzelf wel?), geen eten of drinken, alleen kijken uit het raam. Misschien heb je het gezien, misschien is het al geen trend meer. De trend stimuleert natuurlijk dat je even niets doet en je gedachten de loop laat. Daar ben ik zeker een voorstander van. Alleen, is het niet jammer dat daar een trend voor nodig is? Kunnen we dat niet meer uit onszelf?
Nu ik geen smartphone meer heb, worden zowel de positieve als de negatieve kanten van het schermpje voor mij steeds duidelijker. Een hele duidelijke negatieve kant is voor mij dat er echt uren voorbijgaan zonder dat je het merkt. Dat je je tijd letterlijk aan het ‘verscrollen’ bent en je je default mode network niet snel gebruikt. En ja, ik verscrolde mijn tijd zelf ook. Ik pas ervoor op dat ik een gestopte roker word die opeens geen sigarettenlucht meer kan verdragen, terwijl hij of zij er voorheen een grote veroorzaker van was. Dus ik snap het zeker, maar ik word er nu wel bewuster van. En eigenlijk is het zo zonde, want wie weet hoe creatief je misschien wel bent? Misschien start je wanneer je wat meer gaat staren ook wel je eigen blog hier op Substack. Lijkt me leuk, laat je het me dan even weten?
De staar-challenge
Geen verdere ervaringen meer, maar ik daag je graag uit. Kun je vandaag je telefoon eens links laten liggen? Merk je dat je opeens begint te staren? Ik hoor het, nadat je die telefoon lekker wat uren met rust hebt gelaten, graag van je!