To-do: ontspannen

Welke weg mijn duim zo ongeveer zesendertig keer per dag aflegde? Die van mijn homescreen naar het mapje linksboven en vervolgens naar het wit met geel omrande notitieblokje op mijn scherm. Mijn to-do lijst. Een heilige lijst, hier stond álles in. Een algemene lijst, een lijst van dingen-die-wel-belangrijk-zijn-maar-niet-zo-belangrijk en een lijst van dingen die ik die dag zelf moest doen. Oh, en tel daar gerust de boodschappenlijst, de wishlist, de cadeautjes-voor-anderen-lijst en de adressenlijst bij op. Wat er nu van over is nu ik geen smartphone meer heb? Niets. En ik kan je vertellen, dat is best lekker.

Lekker afvinken

Ik zette natuurlijk niet alleen de taken onder elkaar, maar juist met dat fijne bolletje ervoor. Zo kon ik zodra ik weer iets had afgerond het bolletje aanklikken en deze geel met een vinkje erin zien kleuren. Heerlijk, lekker voldaan. Hoe meer vinkjes, hoe beter. Dat snap je natuurlijk wel. Ik zou liegen wanneer ik de taken die ik voordat ik het lijstje maakte al had afgerond, niet zou toevoegen. Deze kwamen er zeker bij, zodat er al minimaal twee vinkjes stonden. Geeft toch een fijn gevoel.

To do: ontspannen

De lijstjes waren voor mij een soort braindump: alles wat er maar in mijn hoofd naar boven kwam, kwam op een lijstje terecht. Zo kon ik het niet vergeten en was het uit mijn gedachten. Jarenlang heb ik dit als een prima manier gezien. Het was in ieder geval míjn manier. Maar, wat een resultaat van deze lijstjes was, was dat ik eigenlijk nooit klaar was. Had ik het lijstje van de dag af? Oké, dat voelde zeker fijn, maar kon ik dan niet iets van de algemene lijst halen? Of juist de andere kant: de lijst was aan het eind van de dag niet klaar. Al kon ik bedenken dat het lijstje niet realistisch was, toch waren niet alle bolletjes geel, dus was ik niet productief genoeg. Toen ik merkte dat ik wel alles in huis had gedaan, maar niet aan mijn eigen dingen toekwam, kwamen deze ook op het lijstje te staan. Tussen het stofzuigen, het Vinted-pakketje wegbrengen en de droger schoonmaken, kwam dus hardlopen, mijn nagels doen en ‘koffietje drinken met ..’ te staan. Best bizar, maar voor mij de manier om effectief te zijn én te ontspannen. Ik ben benieuwd, doen meerdere mensen dit?

Back to the memoblaadjes

Wat een verademing: ik heb geen notitie-app op mijn Nokia. Dat betekent dat alle digitale afvinklijstjes verleden tijd zijn. En eigenlijk heb ik daar helemaal geen moeite mee. Af en toe ga ik back to basic en gebruik ik een memoblaadje waarop ik wat taken onder elkaar zet. Dat bolletje? Die komt gewoon weer terug, want die teken ik lekker voor de taak die ik moet afronden. Ook mijn boodschappenlijstje staat weer op papier en ik twijfel om een adressenboekje aan te schaffen.

Maar het punt waarom ik een heel blog aan to-do-lijstjes besteed, is dat ik ze gewoon tien keer minder heb. Allés kwam voorheen op de lijstjes te staan. Denk bijvoorbeeld aan het weggooien van verdorde bloemen. Nu zie ik dit en gooi ik ze weg. Eerder zag ik dit ook, kwam het op het lijstje te staan en gooide ik ze weg wanneer ik er tijd voor had. Ik voelde me veel drukker voorheen dan dat ik me nu voel. De tijd die, toen ik mijn smartphone nog had, verloren ging aan doelloos scrollen, besteed ik nu aan de dingen die ik gewoon moet doen. Ik zie iets en ik voer het uit. Geen duizenden to-do’s meer voor mij, maar gewoon doen. Voel ik mij dan minder voldaan omdat ik het niet afgevinkt heb op een lijstje? Nee. Ik zou er een uitleg bij willen geven, maar het antwoord is gewoon nee. Ik voel me juist productief, ik voel me voldaan en ik voel me kláár. En dat? Dat heb ik voorheen zelden gehad.