Technische snufjes? Geef mij maar die lichtschakelaar

Kaarsjes aan, een klein bakje chips voor mijn neus (het was tenslotte ook mijn weekend) en in mijn chill-kleding met een deken op de bank. Heerlijk. ‘Wij gaan er met de jongens een paar drinken.’ ‘Tuurlijk schat, heb je goed, veel plezier!’ Eens in de zoveel tijd heb ik dit nodig. Een avond helemaal voor mezelf, met niemand hoeven praten en lekker dom naar een serie kijken (wat klink ik oud). Dit keer was het niet anders. Tot dat ene moment, het moment waarop alles donker werd…

‘Daar kun je de klok op gelijkzetten’

Daar zat ik dan. Helemaal geïnstalleerd en verzonken in het liefdesavontuur van Diva, Beate en Kashin. Ik had fijn een paar afleveringen van de Bachelorette opgespaard dus kon de avond lekker bingen (en dat ook nog eens met volle concentratie zonder die smartphone). Maar, toen de wijzers van de klok aangaven dat het kwart over tien was, werd het donker. Eerst ging de lamp in de rechterhoek naast de bank uit, vervolgens de lamp achter mij in het raamkozijn en tenslotte de twee hanglampen bij de televisie. De beige lampion stopte er als eerste mee, de roze leek aan te blijven, maar na één minuut viel ook deze uit. Shit. Tuurlijk. De lampen bij ons beneden zijn automatisch ingesteld met een speciale app. Laat ik zonder smartphone nu net geen toegang tot deze app hebben.. Dus daar zat ik, in een donkere ruimte, enkel verlicht met kaarsjes en door het televisiescherm. Maar hey, ik had wel lekker een avond voor mezelf..

Heb ik nog genoten van de avond? Zeker. Gelukkig heeft vriendlief de app wél op zijn telefoon, reageerde hij direct op mijn sms en sprongen de lampen (ondanks de kilometers afstand) toch weer aan.

Vorige
Vorige

Ik wil wel naar je luisteren

Volgende
Volgende

Of ik een smartphone had willen hebben in mijn jeugd? Geen denken aan.